داره کم کم به روز تولدم نزدیک میشم..روزها زود میگذرند ولی مهم نیست..مهم اینه که

 بد نمی گذره بعضی روزها هم به لطف خدا عالی میگذره. همه چیزا قشنگ به نظرم میاد

 حتی هوای خاک آلود این روزهای اهواز.اصلا روزها میان که برن نه بمونن..

خدا روشکر واسه  دادن هم سن و سالهایی که تو فامیلمون  هستن  واین مدت حتی یه

لحظه هم تنهام نگذاشتن و تازه فهمیده هنوز دوست داشتن هست ولی مجال بروزش نیست

  خدا رو شکر می کنم که دوستان خوبی بم داده که نبودنم نگرانشون کرده.ممنون از همه

عزیزانی که کاری نمی تونم بکنم جز تشکر صمیمانه و دعای عاقبت بخیری

داره روحیم بعد از مدتها بهتر میشه.وقتی مثبت ببینی همه جیز مثبت میشه حتی اتفاقهای

به ظاهر بد..خدا رو شکر می کنم که باز هم هستم که روز تولدم و ببینم باز همه سالم کنار

 هم هستیم.شکر میکنم که اتفاق ناخوشایندی واسه دوستانم رخ نداد و اگر هم داد خدا

اینقدر  بزرگه که تحمل اونم میده.

۲هفته قبل روزای سختی و داشتم  یکی از عزیزترین اعضای خانوادتو مجبور  بشی به تیغ جراحی با ریسک ۵۰-۵۰ بخوای بسپاری و خودت رضایت نامه عمل و امضا کنی حس وحشتناکیه انشاله واسه هیچکی پیش نیاد. خدا خواست و بخیر گذشت..خدا خواست و بخیر گذاشت..فقط خواست خودش بود..بازم شکر  

چند روز پیش یکی از دوستای خوبم و از دست دادم.با هم بودیم تا یه شب قبلش .اون رفت

شمال توی

دریا غرق شد .من موندم یه آه بزرگ که ای کاش منم باش میرفتم..شدم رفیق نیمه راه..

روحت شاد.یادت زنده در دل.جایت سبز .خاطرت جاودان نادر جان

 

دلتنگ خانه سبزتم که با تمام سبزیش با رفتنت در تابستان خزان شد.

 الان یه ماهی از رفتن خسرو شکیبایی میگذره...حیف اون صدا و هنر  که رفت زیر

خاک...عجب خاک بی رحمی!!!

هرکی و که دوست دارم و ازش خوشم میاد می میره ..یادش گرامی روحش شاد...

 

 

 امروز روز تولدم بود...روزها چه تند تند میگذرند..ممنون از همه دوستانی که به من تبریک گفتن و نگفتن..این پستم فقط واسه دوست عزیزم فلیکاست که اگه هنوزم مینویسم فقط واسه اونه که یادآوری میکنه...اگه یه زمانی رسید که دیگه نوشتن و کنار گذاشتم وبلاگمو میدم به فلیکا جان با سند شش دانگ

۲۹سالم تموم شد....چه الکی الکی پیر شدما..

حرف آخر:

           و چقدر زود دیر میشود...یا علی

بس که ننوشتم نوشتن یادم رفت..زندگی مشغولم کرد...حتی واسه سالگرد ناصرم نتونستم

آپ کنم..کم حوصله و دلتنگ شدم شاید مال روز مرگیه..ممنون از فلیکا جان که بیشتر از خودم

به اینجا سر میزنهمیخوام بازم مثل قدیم آپ کنم اگه خدا بخواد

سلام..  اینقدر روزها تند و سریع میگذرند که یادم رفت به مناسبت تولد وبلاگم بیام و بنویسم..البته یاد آوری یکی از دوستان عامل اصلی بود...ممنون فلیکا جان.از باقیه دوستان هم ممنونم. 

 

۲ سال گذشت...هم تلخی و هم شیرینی داشت..اما همشون شدن زندگیو شدن خاطره..امیدوارم

 

روزگار همه دوستان سرشار از خوشی باشه..یا علی

 

خدایا برای تمامی داده ها و نداده هایت شکر که که در داده هایت نعمت است و در نداده هایت حکمت

دلم برای همه دلتنگیهایم تنگ شده...این قدر تنگ که دیگه جایی واسه خودمم نداره.